Ga direct naar:
Close

Keukens

Type gerechten

Menu
Zoeken

Ouzo

Ouzo

Ouzo

Ouzo is een alcoholische Griekse drank met anijssmaak, gemaakt van druivenresten, die eerst tot een soort grappa worden gestookt. In een tweede stookronde krijgt deze grappa vervolgens een anijssmaak. Het resulterende drankje is zoet en zijdeachtig, met een alcoholpercentage van rond de veertig procent.

Wat is ouzo?

Ouzo (Griekse spelling ούζο, spreek uit: ‘OE-zoh’) is een alcoholische Griekse drank met anijssmaak. Perfect voor droplievende Nederlanders, want anijs en drop liggen in elkaars verlengde. Ouzo wordt gemaakt van druivenresten, die eerst tot een soort grappa worden gestookt. In een tweede stookronde krijgt deze grappa vervolgens een anijssmaak. Het resulterende drankje is zoet en zijdeachtig, met een alcoholpercentage van rond de veertig procent.

Pure ouzo geeft een behoorlijke knal. De uitgesproken smaak, die aan venkel, kruidnagel en koriander doet denken, kan nogal overheersen. De drank wordt, net als andere anijsdrankjes zoals sambuca en absint, dan ook meestal met wat water aangelengd – het drankje verandert dan van helder naar melkachtig. Bovendien wordt ouzo zelden tot nooit op zichzelf gedronken. In plaats daarvan past het juist perfect bij een selectie mezze: olijven, een Griekse salade of wat pita met dips.

Grieken kunnen echt genieten van het ouzo drinken en het geheel mag gerust twee uur duren. Ze drinken het drankje in minuscule slokjes en nemen hier en daar een hapje van een mezze. Drink ouzo dus nooit als shot, je krijgt er een nare hoofdpijn van en je mist bovendien je mindfulle moment.

Ouzo is niet zo oud als je misschien zou denken: de eerste ouzofabriek, gerund door Nicholas Katsaros, opende in 1856 zijn deuren. Spoel het verhaal vier generaties vooruit, en zijn familie runt de fabriek nog steeds. Inmiddels wordt ouzo op vele plekken in Griekenland geproduceerd, variërend van kleine mini-stokerijen tot grote fabrieken. Wat de verschillende merken gemeen hebben is hun geheime receptuur: elke fles heeft zijn eigen ‘speciale’ ingrediënt of samenstelling.

Wist je dat...

Sinds 2006 heeft ouzo een beschermde oorsprongsbenaming (BOB), hetgeen wil zeggen dat echte ouzo alleen in Griekenland mag worden gemaakt.

Bereiding van ouzo

Het basisbestanddeel van ouzo zijn de overblijfselen van druiven, nadat er wijn van is gemaakt. Druivenresten dus eigenlijk, waaronder velletjes en steeltjes. Ouzo moet van minstens dertig procent druivenresten zijn gemaakt; dit mag worden aangevuld met bijvoorbeeld granen, aardappel of andere fruitsoorten.

In grote koperen potten worden de druiven tot een alcoholische drank gedestilleerd. In sommige ouderwetse fabriekjes worden de randen van de koperen potten met brooddeeg bekleed, dat uitzet zodra de ketel heet wordt en zo de potten goed afsluit. Het destilleerproces wordt herhaald en dit keer worden er smaakmakers toegevoegd. Anijs is vast onderdeel in het smakenspectrum, maar afhankelijk van de destilleerder kunnen er ook zaken als venkelzaad, nootmuskaat, kruidnagel en/of mastiek worden toegevoegd. Het resulterende drankje wordt gebotteld en natuurlijk gedronken.

How to drink

Ouzo wordt vaak een aperitief genoemd, maar de Grieken drinken het niet zozeer voor het eten, maar eerder tijdens speciale sessies. In de late middag of vroege avond komt de fles ouzo op tafel, samen met wat mezedes oftewel borrelhapjes. Je drinkt ouzo koud, over een of twee ijsklontjes geschonken. In Griekenland zijn er speciale bars, ouzerias, waar je aan je ‘ouzo + mezze’-fix kunt komen.

Probeer ook eens

Een heel ander drankje uit een heel ander land, namelijk sake, wordt op verrassend gelijkende manier gedronken: in kleine slokjes en altijd, altijd vergezeld van wat lekkers te eten.

Ontdek deze gerechten

Wie bezorgt Ouzo bij jou in de buurt?

Voer je postcode in